JBL expeditie Venezuela 2016

Het waterleliekamp

Wanneer wij de inheemsen naar helder water vroegen begreep men ons niet echt. Ze brachten ons naar plaatsen waar naar hun mening helder water te vinden was, maar dat naar onze begrippen troebeler dan troebel was. Zo veranderden we van strategie en vroegen naar plaatsen waar we waterplanten konden vinden. Hiermee hadden we succes en zo kwamen we terecht bij een kamp dat niet meer gebruikt werd maar waar het water wat helderder was dan bij de andere oorden aan de delta die wij hadden bezocht. De zichtwijdte lag bij circa 60 cm, wat niet veel lijkt. Maar in het vlakke water van de begroeiing aan de oever was het in ieder geval voldoende om de planten en de vissen daadwerkelijk te kunnen observeren. Stervlekzalmen (pristella maxillaris), cichliden (crenicichla), veelstekelbaarzen (polycentrus) en zelfs harnasmeervallen (loricariidae) waren te zien! Dat ging lange tijd goed, totdat de eerste snorkelaar ging staan om de anderen van zijn ontdekkingen te vertellen. Vanaf dat moment werd de soep weer geserveerd en de zichtwijdte geringer dan tevoren. Tot ons geluk was er een zekere stroming en werd de zichtwijdte na ca. 30 minuten weer beter.

De gezichten van alle slakkenliefhebbers vertoonden puur ongeloof: Renslakken (Neritina), die altijd als Aziatische soort werden beschouwd, waren in grote hoeveelheden te vinden! Hun witte eieren kleefden aan hout. Het is bekend dat deze slakken brak water nodig hebben voor een succesvolle voortplanting. Hoewel het water een iets hogere gezamenlijke hardheid van 28 ° dGH aantoonde had het 0 °dKH en een pH van 4,5 hetgeen niet bepaald typerend is voor brak water.

Veel deelnemers waren verrast over de kwaliteit van de onderwaterfoto's aangezien de subjectieve indruk bij het snorkelen aanzienlijke slechter was dan zichtbaar is op de foto's. Om deze reden hier wat informatie aangaande de camera-instellingen: Camera Canon EOS 5 D met EF 1:4 17-40 mm L USM objectief met voorzetlens +4 in onderwaterbehuizing van BS Kinetics met kleine koepelpoort. Alle foto's zijn zonder flitslicht gemaakt. ISO getal werd met 1600 op het maximum gezet. Hierdoor werden de foto's natuurlijk wat korrelig. Door het hoge ISO-getal komen in het automatische programma met manuele onderbelichting om 2 waarden nog altijd afsluittijden 1/200 sec en verblinden tussen de 10 en 13 standen. Zo hebben de foto's een zekere dieptescherpte en worden snel bewegende vissen, zoals tetra's, niet (al te) vaag afgebeeld.