JBL expeditie Venezuela 2016

Rondom de Orinoco Eco Lodge

De Lodge lag zo afgelegen, dat de omringende natuur werkelijk onberoerd leek. Na veel expedities hebben we geleerd "onberoerd" te definiëren zonder op de aangetroffen hoeveelheid afval te letten. In Zuidoost Azië is nauwelijks nog onberoerde natuur te vinden. Overal zijn op zijn minst de plastic draagtasjes te vinden. Op geen enkel uitstapje in de Orinoco delta was afval te constateren, op een enkele drijvende teenslippers na.

We hadden kano's en kajaks tot onze beschikking om bijna geruisloos de omgeving en zelfs de kleinste riviertjes te verkennen. Deze individuele verkenningsmogelijkheid werd veel gebruikt en resulteerde vaak in een toenadering van dieren, zoals apen en vogels, die niet mogelijk zou zijn geweest met het hele team in de motorboot. In de bomen van de lodge leefden vogelspinnen die tot de lievelingen van vele (maar niet alle) deelnemers behoorden. 's Morgens was het erg leuk om te zien dat de expeditieleden toch een beetje anders waren dan de gemiddelde toerist. Een grote bananenspin (phoneutria) op en vervolgens onder de ontbijttafel resulteerde in een menigte die eigenlijk normaal gesproken alleen door een uitgebreid buffet wordt bereikt. En ook in de ochtenduurtjes tijdens het tandenpoetsen boven de wastafel moesten de kleine, nieuwsgierige beestjes, zoals kakkerlakken, duizendpoten en diverse spinnen eerst zorgvuldig opzij worden gemanoeuvreerd en uit de tandenborstelbeker worden verwijderd. Dit deden de deelnemers zo natuurlijk, dat het leek of ze dat altijd zo deden! En wie ooit beweerd heeft dat vrouwen angstiger en gevoeliger zouden zijn dan mannen, zou zijn mening snel genoeg herzien bij de aanblik van de vrouwen aan de wastafel of later in de modder tussen de bloedzuigers! Onze Claudia, uit Hamburg, bestudeerde gefascineerd de bloedzuigers op haar arm en wilde de dieren niet uit de arm verwijderen, maar nam haar camera om haar nieuwe favorieten te fotograferen voor het nageslacht. Direct in het zicht van de lodge koesterden schildpadden zich in de zon en waren hagedissen en slangen te vinden en ook niet zwemmende of krabbelende dieren zoals brulapen, vogels en schitterende vlinders. Sommige wilde dieren bleven zelfs dichtbij de lodgebewoners om wat eetbaars te kunen bemachtigen. Zowel een caracara (soort valk) als ook andere vogels probeerden, soms zelfs hardnekkig (en succesvol), ons ontbijt of avondbrood te stelen.